Liefde is de weg die ik in dankbaarheid ga
Echte dankbaarheid ontstaat als we niemand meer buitensluiten. Niet door te vergelijken, maar door in alles en iedereen onze verbondenheid te erkennen, wandelen we in liefde.
Vertrouwen in het nu
Wanneer ik de toekomst loslaat, vind ik rust in het heden. Liefde wijst mij de weg.
Alles is een les in vergeving
Wat ik tegenkom, zie ik voortaan als een kans om te leren vergeven en anders te kijken. Niet de situatie doet pijn, maar mijn oordeel erover. God ziet mijn lijden niet graag en helpt mij herinneren wie ik werkelijk ben. Elk moment biedt een uitnodiging tot genezing.
Laat me weten als je dit ook als invoer voor je overzicht wilt laten verwerken, of als je liever een kortere affirmatie hebt voor meditatiegebruik.
Vergeving maakt vrij
Mijn enige werkelijke functie is vergeving — niet als plicht, maar als bevrijding. Als ik de ander vrijlaat van mijn oordeel, laat ik mezelf vrij. Zo herinner ik me wie ik werkelijk ben.
Mijn vrijheid ligt in het herinneren van wie ik ben.
Ik ben geen lichaam, geen verhaal, geen slachtoffer.
Ik ben de heilige Zoon van God Zelf. En als ik dit werkelijk aanvaard, verdwijnt angst vanzelf.
Ik ben geen lichaam. Ik ben vrij.Want ik ben nog steeds zoals de Bron mij geschapen heeft.(190) Ik kies de vreugde van Liefde in plaats van pijn.Ik ben geen lichaam. Ik ben vrij.Want ik ben nog steeds zoals de Bron…
Ik ben geen lichaam. Ik ben vrij.
De Liefde van God leeft in mij – nu.
En die Liefde maakt me zacht, vrij, helder en veilig.
Ik ben geen lichaam. Ik ben vrij.
In mij leeft nu al de vrede van God. Ik hoef niets te zoeken of te wachten. Ik ben thuis in het licht dat altijd in mij straalt.
Ik ben geen lichaam. Ik ben vrij.
Door te geven wat ik zelf ontvangen heb – liefde, vrede, vergeving – zegen ik de wereld én mijzelf.
Ik ben geen lichaam, ik ben vrij.
De verlossing van de wereld hangt af van mij, omdat ik heb gekozen mijn ware functie te aanvaarden: vergeving.
Ik ben geen lichaam, ik ben vrij.
Vergeving is mijn functie. Als ik vergeef, herinnert de wereld zich wat ze is.
Je hebt alles een naam gegeven en zo afscheiding gemaakt. Maar jouw werkelijke erfgoed is Eén Naam: Liefde. Daarin zijn jij, ik en alles verbonden – vrij van grenzen en volkomen heel.
Je bent geen lichaam, maar een uitdrukking van Liefde zelf.
Door de Naam van Liefde aan te roepen, herinner je wie jij werkelijk bent: onschuldig, vrij en één met alles wat leeft.
Ik kies opnieuw voor vrede
Vrede is geen toeval of beloning, maar een keuze die ik nu kan maken. Als ik leer luisteren naar de stille stem in mij, leidt die me naar vrijheid.
In vertrouwen herken ik mezelf in de ander
Wanneer ik de ander zie als deel van mij, wordt vertrouwen vanzelf. Wat ons verbindt is sterker dan wat ons lijkt te scheiden. In die eenheid vind ik vrede.
Echte vrede vind je niet in deze wereld, maar in de stille aanwezigheid van liefde in jezelf. Alle pogingen om rust, geluk of veiligheid elders te zoeken leiden uiteindelijk tot teleurstelling. Pas als je stopt met zoeken en je overgeeft aan de vrede die al in jou is, kom je thuis.
In deze herhalingsperiode oefenen we elke dag met één idee. We geven dat onze volle aandacht. In de ochtend en avond nemen we er minstens vijftien minuten voor, en elk uur herinneren we ons eraan. Maar ook tussendoor gebruiken we…
Echte vrijheid is niet lichamelijk, maar innerlijk. Zolang je jezelf ziet als een lichaam, voel je je kwetsbaar, begrensd en onderworpen aan angst. Maar wanneer je je vereenzelvigt met wie je werkelijk bent – vrij van beperkingen, rustend in liefde – ontdek je een vrijheid die niet afhankelijk is van vorm of omstandigheden.
Het zijn niet de gebeurtenissen zelf die ons pijn doen, maar onze manier van kijken. Wanneer we onze oordelen loslaten, herinneren we ons wie we werkelijk zijn – vrij, vredig en onaantastbaar.
Jouw dankbaarheid is het geschenk dat jouw gaven blijvend maakt. Verlossing komt door dankbaar te geven en te ontvangen, zonder angst om kwetsbaar te zijn. God en jij zijn één in dankbaarheid, en deze dankbaarheid opent de weg naar ware kracht en vrijheid.
Elke aanval op een ander is in feite een aanval op jezelf. Alleen jouw eigen gedachten kunnen je pijn doen. Deze les helpt je om verantwoordelijkheid te nemen voor wat je denkt en voelt, en zo de weg naar vrijheid te openen. Zodra je niet langer gelooft dat een ander jouw vijand is, verdwijnt ook de angst voor God en komt verlossing dichterbij.
Dankbaarheid ontstaat niet uit vergelijking, maar uit verbondenheid. In plaats van te denken dat we dankbaar mogen zijn omdat het ons beter gaat dan een ander, herinnert deze les ons eraan dat we pas echt dankbaar zijn wanneer we de ander als deel van onszelf erkennen. Dankbaarheid en liefde horen samen – ze zijn beide een antwoord op de waarheid dat we één zijn in God.
Overgave is je werkelijke veiligheid.
Als je stopt met alles te willen beheersen en je toevertrouwt aan de liefde, komt er ruimte voor vrede, hier en nu.
Alles wijst je de weg terug naar vrede.
Wat het ook is, je kunt ervoor kiezen het met liefde te bekijken. En dan wordt het geen last, maar een les die je bevrijdt.