Waar les 1 de betekenis losliet, maakt deze les zichtbaar waar die betekenis vandaan komt. Niet uit de dingen zelf, maar uit jou. Alles wat je ziet, draagt de betekenis die jij eraan hebt toegekend, vaak zonder dat je je daarvan bewust bent.
Deze les vraagt geen analyse van wát die betekenis is. Het gaat niet om herinneringen, emoties of verhalen die opkomen. Het enige wat wordt erkend, is dat de betekenis niet objectief is, maar persoonlijk en aangeleerd. Daarmee wordt een belangrijke verschuiving ingezet: de wereld die je ziet is geen vast gegeven, maar een weerspiegeling van je eigen denkgeest.
Net als in de eerste les is gelijkwaardigheid essentieel. Een lichaam krijgt niet meer of minder aandacht dan een knop, een vloer of een vlieg. Zodra je onderscheid maakt op basis van belang, schoonheid of emotionele lading, grijp je terug naar het oude systeem van betekenisverlening.
De oefening blijft licht en onbevangen. Je kijkt, benoemt en gaat verder. Geen focus, geen poging tot volledigheid, geen voorkeur. De kracht van deze les zit juist in het moeiteloze kijken. Door niets uit te zonderen en niets vast te houden, ontstaat er ruimte om te ervaren dat betekenis niet in de wereld ligt, maar in de manier waarop jij kijkt.
Deze erkenning is geen schuldvraag. Ze opent de mogelijkheid tot verandering. Want wat je zelf hebt gegeven, kun je ook leren loslaten.
Innerlijke keuze
Ik erken dat de betekenis die ik zie voortkomt uit mij, en ik sta open voor een andere manier van waarnemen.
Affirmatie
Ik neem verantwoordelijkheid voor wat ik zie en maak ruimte voor een nieuwe kijk.