Sickness is a defense against the truth.
Er zijn gedachten die je liever niet denkt. Momenten waarop de waarheid van wat je werkelijk bent even oplicht, en waarop je denkgeest instinctief terugdeinst. Wat doe je in zo’n moment? Volgens deze les doe je iets wat je vrijwel onmiddellijk vergeet: je kiest voor ziekte.
Dat klinkt confronterend, en dat is het ook. Maar de boodschap is geen verwijt. Het is een uitnodiging om te zien hoe de denkgeest werkt, zodat je niet langer het slachtoffer bent van iets wat je zelf in gang hebt gezet. Ziekte is geen ongeluk en geen straf. Het is een verdedigingsmechanisme, net als alle andere. En zoals alle verdedigingen, beschermt het niets wat werkelijk bescherming verdient.
Betekenis
De kern van deze les is eenvoudig en tegelijk verstrekkend: ziekte is een keuze. Niet altijd een bewuste, niet altijd een die je vol overtuiging maakt, maar toch een keuze. De denkgeest die ShitFM uitzendt, werkt razendsnel. In een fractie van een seconde, op het moment dat de waarheid even zichtbaar wordt, schakelt hij over op een ander kanaal. En dat nieuwe kanaal heet: dit lichaam is wie ik ben, en het lichaam doet pijn, dus de waarheid klopt niet.
Verdedigingen werken altijd op dezelfde manier. Ze nemen een fragment van het geheel, trekken het los uit zijn verband, en presenteren dat fragment als de enige werkelijkheid. Zo ook bij ziekte: het lichaam wordt naar voren geschoven als het bewijs dat je beperkt bent, kwetsbaar bent, sterfelijk bent. En terwijl het lichaam pijn lijdt, voelt het onmogelijk te geloven dat je iets anders bent dan dat lichaam. Precies dat is de bedoeling van de verdediging.
Wat je daarmee vergeet, is dat je het zelf zo hebt ingericht. Dat vergeten is geen bijwerking; het is een essentieel onderdeel van het plan. Want als je het zou herinneren, zou de verdediging niet werken.
Hier ligt ook de opening. Wat vergeten is, kan worden herinnerd. En herinneren begint met bereidheid: de bereidheid om te overwegen dat de werkelijkheid groter is dan wat ShitFM uitzendt. LoveFM zegt het rustig en zonder dwang: je bent niet dit lichaam. Je denkgeest kan niet aanvallen. En wat werkelijk is, heeft geen verdediging nodig.
De waarheid vraagt niets van jou dan dat je haar toelaat. Ze dringt zich niet op. Ze bewijst niets. Ze triomfeert niet. Ze wacht, met oneindig geduld, op het moment waarop je je wapens neerlegt en er geen reden meer is om je te verdedigen.
Wanneer dat gebeurt, vindt genezing automatisch plaats. Niet als beloning, niet als wonder van buitenaf, maar als de vanzelfsprekende toestand die altijd al bestond onder alle lagen van verdediging. Het lichaam is dan niet meer het middelpunt. Het is er nog, het functioneert, maar het bepaalt niet langer wie je bent.
Oefeningen
Oefen vandaag tweemaal een kwartier, bij voorkeur op vaste momenten.
Ga rustig zitten en spreek innerlijk de volgende woorden uit, langzaam en met aandacht:
Ziekte is een verdediging tegen de waarheid. Ik aanvaard de waarheid van wat ik ben, en laat mijn denkgeest vandaag volledig genezen.
Laat daarna de stilte haar werk doen. Forceer niets. Als er gedachten opkomen, laat ze voorbijgaan zonder ze te volgen.
Merk je in de loop van de dag dat je denkgeest oordelen koestert, plannen maakt vanuit onzekerheid of aanvalgedachten herbergt, onderbreek dat dan zo snel mogelijk. Zeg tegen jezelf:
Ik ben vergeten wat ik werkelijk ben, want ik heb mijn lichaam met mijzelf verward. Ziekte is een verdediging tegen de waarheid. Maar ik ben geen lichaam. Mijn denkgeest kan niet aanvallen. Ik kan dan ook niet ziek zijn.
Innerlijke keuze
Vandaag oefen je in het herkennen van de keuze die achter ziekte en verdediging schuilgaat. Niet om jezelf te veroordelen, maar om vrijer te worden. Elke keer dat je merkt dat je denkgeest zich verdedigt, heb je de mogelijkheid om een andere keuze te maken: je te herinneren wie je bent, en de waarheid toe te laten.
Affirmatie
Ik aanvaard de waarheid van wat ik ben, en laat mijn denkgeest vandaag volledig genezen.