God’s peace and joy are mine.
Gods vrede en vreugde behoren jou toe. Vandaag aanvaarden we ze, wetend dat ze van ons zijn. En we proberen te begrijpen dat deze gaven groeien naarmate we ze ontvangen. Ze lijken niet op wat de wereld te geven heeft, waar de gever verliest wat de ontvanger wint. Zulke uitwisselingen zijn geen gaven, maar schulden in vermomming. Een werkelijk gegeven gave brengt geen verlies met zich mee. Het is onmogelijk dat de een wint doordat de ander verliest, want dat veronderstelt schaarste en tekort.
Geen enkele echte gave werkt zo. Wat de wereld ‘geven’ noemt, is meestal een lening met rente, een tijdelijk gebaar dat terugbetaling verwacht, vaak meer dan er gegeven werd. Deze verdraaiing van geven doordringt alle lagen van de wereld zoals wij die kennen. Ze ontneemt betekenis aan wat je geeft en laat je met lege handen achter bij wat je ontvangt.
Een van de kernlessen van deze cursus is het omkeren van je kijk op geven, zodat je kunt ontvangen. Want geven is iets geworden waar we bang voor zijn, en zo vermijden we precies het enige middel waardoor ontvangen mogelijk is. Aanvaard de vrede en vreugde van de bron, en je leert een heel andere manier om naar geven te kijken. Wat van de bron is, neemt niet af wanneer het wordt doorgegeven. Het neemt er juist door toe.
Naarmate de vrede en vreugde van de hemel intenser worden wanneer jij ze aanvaardt als gave van de bron, groeit ook de vreugde van die bron wanneer jij haar vreugde en vrede als de jouwe erkent. Waarachtig geven is scheppen. Het breidt het grenzeloze uit tot het onbegrensde, eeuwigheid tot tijdloosheid, en liefde tot zichzelf. Het voegt niet toe in de zin van méér, want dat zou betekenen dat het er eerder minder was. Het voegt toe doordat wat vanzelf wil stromen zijn bestemming bereikt: alles weggeven, en het zo voor altijd veiligstellen.
Aanvaard vandaag de vrede en vreugde van de bron als de jouwe. Laat haar zichzelf volledig maken zoals zij volledigheid verstaat. Wat haar compleet maakt, maakt ook haar Zoon compleet. Ze kan niet geven door te verliezen. Jij ook niet. Ontvang vandaag haar gave van vreugde en vrede, en zij zal jou dankbaar zijn voor wat jij aan haar geeft.
Betekenis
ShitFM heeft ons geleerd dat geven iets kost. Dat als jij iets geeft, jij het zelf niet meer hebt. Dat liefde opraakt, dat aandacht eindig is, dat je jezelf tekortdoet als je een ander bedeelt. Het hele systeem van de wereld zoals wij die kennen is op die aanname gebouwd: ruil, beloning, schuld, terugbetaling. Zelfs wat we ‘liefde’ noemen draagt vaak dat stempel. Ik geef jou dit, en daarmee mag jij mij dat geven.
Maar de stem van LoveFM fluistert iets heel anders. Wat van de bron is, werkt niet zo. Vrede die je deelt, wordt groter. Vreugde die je geeft, keert terug versterkt. Niet als een sluwe strategie, maar als de aard van wat waarachtig is. Licht dat je aansteekt bij een kaars verlicht de ruimte, zonder dat de eerste vlam ook maar een moment minder helder brandt.
Deze les vraagt ons iets wat op het eerste gezicht onlogisch klinkt: begin bij degenen aan wie je vrede en vreugde hebt ontzegd. Niet bij je vrienden, niet bij de mensen van wie het makkelijk is te houden, maar bij wie je ‘vijanden’ noemt. Want precies daar, in die weigering, ligt de plek waar jij jezelf diezelfde vrede hebt ontzegd. De blokkade die jij voor een ander plaatst, staat ook voor jou. Er is geen onderscheid.
Dit is geen oproep tot oppervlakkige vergeving of het wegwuiven van wat pijn heeft gedaan. Het is een uitnodiging om te zien dat wat jij een ander weigert, jij jezelf weigert. En dat jij, door die weigering los te laten, niet iets van jezelf weggeeft, maar juist terugkeert naar wat altijd al van jou was.
Gods vrede en vreugde zijn niet iets wat je moet verdienen. Ze zijn er al. Ze wachten op het moment dat je ze aanvaardt.
Oefeningen
Ga vandaag een paar keer bewust zitten voor een periode van vijf minuten. Begin elke oefening met aan die mensen te denken aan wie je vrede en vreugde hebt ontzegd. Breng ze één voor één in gedachten, en zeg bij elk van hen, stilletjes of hardop:
Mijn broeder, vrede en vreugde bied ik jou aan, opdat Gods vrede en vreugde de mijne mogen zijn.
Neem even de tijd per persoon. Je hoeft niets te voelen wat er niet is. Het is voldoende dat je de woorden uitspreekt met de intentie ze te menen.
Daarna sluit je de ogen en zeg je voor jezelf: Gods vrede en vreugde behoren mij toe. Laat de stilte dan doen wat woorden niet kunnen. Laat de zachte stem in je bevestigen dat dit waar is.
Kun je vandaag niet altijd vijf minuten vinden, dan is dat geen mislukking. Denk er tenminste elk uur even aan om de woorden te spreken die uitnodigen tot ontvangen. En als iemand in de loop van de dag je irriteert, je pijn doet of je uitdaagt, zie dat dan als een nieuwe kans. Niet als bewijs dat je tekortschiet, maar als een uitnodiging om opnieuw te kiezen. Zegen dan, innerlijk, die persoon en herhaal:
Mijn broeder, vrede en vreugde bied ik jou aan, opdat Gods vrede en vreugde de mijne mogen zijn.
Innerlijke keuze
Vandaag kies ik ervoor om niet vast te houden aan wat ik een ander ontzeg. Ik herken dat elke weigering een sluiting is in mezelf, en elke opening naar de ander een opening naar de bron. Ik sta vandaag toe dat vrede en vreugde tot mij komen, niet omdat ik ze verdien, maar omdat ze van mij zijn.
Affirmatie
Gods vrede en vreugde behoren mij toe.