Deze les gaat een stap verder dan de vorige twee. Waar les 1 betekenis losliet en les 2 liet zien dat jij die betekenis zelf hebt gegeven, erkent deze les iets fundamenteels: je begrijpt niet wat je ziet. Niet een beetje, maar helemaal niet.
Dat klinkt misschien confronterend, maar de les is zacht van toon en bedoeling. Ze vraagt je niet om jezelf te bekritiseren, maar om ruimte te maken. Zolang je denkt dat je begrijpt wat je ziet, blijft je waarneming vastzitten in oude associaties, herinneringen en aannames. Door toe te geven dat je niet weet wat iets is of betekent, ontstaat er openheid.
Ook hier geldt weer dat alles gelijk is. Dingen die emotioneel geladen zijn, worden niet vermeden en ook niet onderzocht. Ze krijgen geen speciale status. Je zet gevoelens niet weg omdat ze fout zijn, maar omdat ze hier niet relevant zijn. De oefening gaat niet over emoties, maar over waarneming.
Je kijkt naar wat er is, zonder verhaal. Zonder uitleg. Zonder oordeel. Niet om leegte te creëren, maar om ruimte te maken voor iets nieuws. Wat je niet begrijpt, hoef je niet te verdedigen. Wat je niet begrijpt, kan anders worden gezien.
Deze les nodigt je uit om de zekerheid los te laten waarmee je normaal naar de wereld kijkt. In dat niet-weten ligt geen tekort, maar een opening. Het is precies die open denkgeest die nodig is om waarneming te laten verschuiven van oud naar waar.
Innerlijke keuze
Ik laat mijn overtuiging los dat ik weet wat ik zie, en sta open voor een andere manier van begrijpen.
Affirmatie
Ik hoef niets te begrijpen om bereid te zijn anders te kijken.