Wanneer aanvalsgedachten in de denkgeest actief zijn, krijgt de wereld automatisch een vijandige betekenis. Wat innerlijk als kwaadheid leeft, wordt naar buiten geprojecteerd en verschijnt als dreiging, conflict en wraak. Zo lijkt de wereld iets te doen, terwijl in werkelijkheid het eigen denken aan het woord is.
In deze manier van zien wordt elke reactie ervaren als zelfverdediging. Aanval roept tegenaanval op, wat een voortdurende cirkel van spanning en strijd in stand houdt. Innerlijke rust krijgt daarin geen ruimte.
Deze les wijst op een bevrijdende mogelijkheid. De beelden van dreiging en vergelding zijn geen werkelijkheid. Ze zijn voortgekomen uit de denkgeest zelf en kunnen ook daar weer worden losgelaten. Wat je vreest, haat of wilt bestrijden, heeft geen eigen bestaansgrond.
Door te leren herkennen hoe je waarneming wordt gekleurd door aanvalsgedachten, ontstaat ruimte voor een andere ervaring van de wereld. Niet als strijdtoneel, maar als een plek waar vrede weer zichtbaar kan worden.
Oefeningen
Doe vandaag minstens vijf oefenperioden van ongeveer één minuut.
Kijk rustig om je heen en laat je blik langzaam van het ene naar het andere voorwerp en lichaam gaan.
Zeg bij jezelf:
Ik zie alleen het vergankelijke.
Ik zie niets wat duurzaam is.
Wat ik zie is niet werkelijk.
Wat ik zie is een vorm van wraak.
Laat de woorden zonder analyse door je heen gaan. Het gaat niet om begrip, maar om bewustwording van hoe je kijkt.
Sluit elke oefenperiode af met de vraag:
Is dit de wereld die ik werkelijk wil zien?
Laat het antwoord vanzelf in je opkomen.
Innerlijke keuze
Ik erken hoe mijn denken mijn waarneming kleurt.
Ik kies ervoor niet langer vanuit aanval te kijken.
Affirmatie
Ik hoef geen strijd te zien om mij veilig te voelen.
Vrede wordt zichtbaar wanneer ik anders kijk.