Les 14 – De werkelijkheid kent geen betekenisloze wereld.
Wat niet voortkomt uit waarheid, heeft geen blijvende werkelijkheid.
Wat niet voortkomt uit waarheid, heeft geen blijvende werkelijkheid.
Angst ontstaat wanneer ik leegte probeer te vermijden door de wereld te vullen met mijn eigen betekenissen.
Niet de wereld, maar jouw interpretatie ervan veroorzaakt onvrede.
Je ziet de wereld door de bril van je gedachten. Door die te verzachten, kan ook je waarneming veranderen.
Gedachten zijn niet het denken zelf; ze betekenen niets en blokkeren heldere visie.
Wat ik zie, wordt gekleurd door het verleden en is niet puur het nu.
Mijn denken herhaalt wat voorbij is en mist daardoor het nu.
Wat ik zie, is gekleurd door wat ik eerder heb geleerd.
Mijn onvrede ontstaat doordat ik iets zie wat er niet werkelijk is.
Mijn onvrede komt niet door wat ik denk dat de oorzaak is, en dat opent ruimte voor rust.
Door mijn gedachten geen betekenis te geven, ontstaat ruimte voor wat werkelijk van waarde is.
Door te erkennen dat ik niet begrijp wat ik zie, ontstaat ruimte voor een nieuwe waarneming.
Alles wat ik zie heeft de betekenis die ik eraan heb gegeven, en dat opent de weg naar een andere waarneming.
Door alles wat ik zie geen vaste betekenis toe te kennen, ontstaat ruimte voor een nieuwe manier van waarnemen.
Het werkboek vraagt geen begrip vooraf, maar bereidheid tot oefenen. Door consequent gebruik leert je denkgeest vanzelf anders kijken, zonder uitzonderingen.
Ik hoef het niet te weten. Ik hoef het niet te sturen. Dit moment is genoeg om mij te laten leiden naar rust.
De laatste lessen vragen niet om meer moeite, maar om minder vasthouden. Door woorden los te laten, komt de ervaring van vrede vanzelf dichterbij.
Wanneer ik mij verbind met de stille vrede in mijzelf, wordt die vrede vanzelf gedeeld met alles en iedereen om mij heen.
Wanneer ik zie dat fouten vergissingen zijn en geen schuld, ontstaat er vanzelf ruimte voor vergeving en innerlijke vrede.
Wat mij werkelijk leidt, kent mijn diepste verlangen en antwoordt altijd met liefde, ook wanneer mijn denken het nog niet begrijpt.
Door anderen te zien zoals ze werkelijk zijn, open ik mezelf voor liefde en herstel, en ontdek ik dat verbondenheid altijd aanwezig is.
Genezing ontstaat wanneer ik mij herinner dat liefde nooit afwezig is geweest.
Vrede, vreugde en wonderen zijn altijd aanwezig; het accepteren van ons Zelf maakt het mogelijk ze te ervaren en te delen.
Eenheid brengt rust, omdat er niets meer te kiezen valt buiten liefde.